Niet Stemmen

 

Dank voor alle commentaren en ook de artikelen die mijn blik op de Oekraïne-overeenkomst hebben verbreed. En mijn conclusie hebben veranderd.

In het handelsdeel van het de overeenkomst heb ik geen enkel vertrouwen, daar blijf ik bij. Het wordt een nieuwe westerse invasie die de wankele economie van het Oekraïense volk verder onderuit gaat halen. Maar ik wil het moreel van de positief gestemde Oekraïners niet frustreren. Als zij zo’n overeenkomst het voordeel van de twijfel geven, dan is dat zo. Mijn “nee” trek ik in. Dat het een smerige deal wordt, staat echter vast. In dit voorproefje van 2 min. zie je Rutte samen met Shell schaamteloos lachend het Oekraïense volk bedonderen.

Dan rest de vraag: wat moet je de 6e april hiermee? Het is duidelijk dat we dit referendum te danken hebben aan de emotie-golf die door PowNed is opgezet. Een omroep die ooit zichzelf met behulp van 50.000 medelanders in het leven heeft geroepen en zich bedient van lompe spot en sabotage. En daar haar verveelde aanhang mee vergroot. Een genre waar je van houden moet en waarin constructieve bedoelingen goeddeels ontbreken. Zo is het de heren gelukt dit referendum af te dwingen, door de sentimenten op te zwepen tot grote getallen.

Zo’n referendum is zinloos. De materie is veel te complex voor de gemiddelde Nederlander. De kosten zijn buitensporig en de nodeloze discussie leidt iedereen af van de werkelijke thema’s. Bovendien hebben we al een regering van mensen die we daar zelf hebben afgevaardigd. Wat je mag hopen is, dat door een lage opkomst duidelijk wordt dat we dit niet meer moeten willen. En dan nog komt een eventueel ‘nee’ sowieso in het ‘raadgevend’ vangnet en zal diplomatiek worden genegeerd.

Kortom, ik ga niet stemmen. Ik ga me morgen schamen voor Rutte en de bende van Shell.

 

Tegenstemmen

_DSC0884

Steek geen energie in negatieve thema’s. Okay, opstaan tegen Tihange móet. Maar probeer vooral positieve energie te ontwikkelen. Toch gaat volgende week de duim omlaag. Op verzoek van onze regering.

De stempas ligt klaar op het aanrecht en dwingt tot een standpunt. Al begrijpt niemand ook maar iets van het voorliggende verdrag tussen de EU en Oekraïne, zonder onze instemming gaat het voorstel terug naar de redactie, zegt de bijsluiter. Wat motiveert Europa om met Oekraïne een verdrag te willen hebben? Ga je daar naar zoeken, vind je hele waslijsten van goede bedoelingen. Van kernwapens verminderen, tot mensenrechten. En van corruptiebestrijding tot internationale veiligheid.

Maar wat is het echte motief? Welnu: Follow the money. Er moet goed verdiend worden aan de Oekraïners. In een slim voorlichtingsfilmpje wordt ons uitgelegd dat 44 miljoen mensen in Oost-Europa ook graag Goudse kaas eten, maar dat de Nederlandse boeren importheffingen moeten betalen en dat daardoor de kaas onbereikbaar is voor de Oekraïners. Wat een apekool. Om te beginnen zijn het niet de boeren, maar multinationals die kaas exporteren. Zij hebben ons kabinet op de bok gezet om – via Brussel – afzetgebieden te annexeren. En dan is kaas natuurlijk een sympathiek voorbeeld in zo’n film, maar het gaat wellicht om plofkippen, lui varkensvlees en andere uitgerangeerde massaproducten, die wij in onze schappen niet meer willen. En daarna volgen beslist allerlei derivaten en andere zinloze bankproducten.

Hoe dat daarna met de Oekraïners afloopt kun je vandaag al zien in Griekenland. Dat land heeft alles verloren aan de Europese vrije handel, omdat zo’n verdrag geen eerlijke ruimte biedt aan de uitvoer van – een sympathiek voorbeeld – Griekse feta kaas. Deze zal namelijk nooit voldoen aan de zelfbedachte norm van de Europese multinationale kaaslobby. Zo krijgen ze natuurlijk evenmin hun olijven en tomaten de grens over. De helft van de Grieken leeft nu onder de armoedegrens. Triomfantelijk klemgezet door Dijsselbloem en onze andere vertegenwoordigers in Brussel.

En nu wil meneer Rutte dat we ons ja-woord geven aan de volgende stap in dit uithollingsproces. De multinationale export is een slechte raadgever. Zij is er de oorzaak van dat Rutte blijft gillen dat onze economie groeit, terwijl het welzijn van burgers juist  daalt. Wat schieten we op met multinationale winsten? Het zijn juist die bedrijven die hun bijdrage aan onze samenleving (via belasting) minimaliseren. Moet je die gaan helpen op hun vernietigende pad?

Straks wil het kabinet ook een handelsovereenkomst tussen de EU en de VS. Daar schrijft Rutte over: “Nederlandse consumenten en bedrijven kunnen profiteren van dit akkoord.” Maar dat is natuurlijk flauwekul. Bij elke handelsovereenkomst wint alleen de sterkste partij. Dat is de EU deze keer zeker niet. En als dat TTIP akkoord er komt, ervaren wij precies wat elke kaasmaker uit de Oekraïne gaat overkomen. Massa’s buitenlandse kaas voor veel minder geld. En zelf geen enkele kans op die gedroomde afzetmarkt. Zo zit de mondiale voedselketen in elkaar. Europa is de tonijn die in Oekraïne een haring vangt en vervolgens zelf gegeten wordt door een haai.

En nu de lullige disclaimer: Wát wij de 6e ook gaan stemmen, het kabinet zal de uitkomst ervan uitsluitend gebruiken bij een overtuigend “ja”. En wordt het een “nee”… dan trekt Rutte de joker en zegt: “sorry, maar het was een raadgevend referendum… en gezien de enorme nationale belangen, leggen we de uitslag naast ons neer”. En dat lachje erbij, kun je zelf wel bedenken.

 

 

De rol van de krant moet frisser.

MINOLTA DIGITAL CAMERA

Als een van de laatste geabonneerden raap ik nog steeds elke ochtend de papieren Limburger uit de bus. Die wordt dan op de bar van mijn keuken uitgespreid en daar schiet mijn blik over de kolommen. Samen met de andere resterende 140.000 lezers in onze provincie schuifel ik door het Tabloid formaat, dat zojuist werd gedrukt in België.

Wil je de toekomst voorspellen, kijk dan naar de jeugd. Die leest geen krant natuurlijk. Zeker de jongeren in het middelbaar onderwijs (de tweens tussen 12 en 20 jaar) komen aan de krant niet toe. Ze zijn veel meer geïnteresseerd in elkaar en veel minder in het wereldnieuws en de alledaagse regionale thema’s. Als dat de spiegel is van onze toekomstige samenleving, dan ziet het erg slecht uit. Jongeren zullen hoe dan ook betrokken moeten raken bij maatschappelijke thema’s. En media spelen daarin een grote rol. Dus zal ook de krant die groep aan zich moeten weten te binden. En uiteraard staat de krant niet alleen in het werven van de aanstormende generatie. Daar zal ook de invloed van ouders, de school en de overheid bij nodig zijn. Maar wat de krant wél kan doen, is haar rol voor de samenleving verscherpen. En inzien dat het domweg verslaan van drama, criminaliteit en politiek, het publiek uiteindelijk verveelt. We willen de stromende kraan met ellende niet meer. En onze jeugd al helemaal niet.
Journalisten staan bekend om hun kritische houding, een gezonde dosis achterdocht en neus voor onrechtvaardigheid. Maar het tijdperk van verhalen uit de in azijn gedoopte pen is voorbij. Je wilt als lezer zien hoe maatschappelijke problemen worden aangepakt. En nog liever deelnemen aan de discussie naar de oplossing toe. Laat iemand eens vertellen hoe dat nu verder moet met de vastgelopen projectontwikkeling op de A2 tunnel in Maastricht. En laat daar weer eens iemand op reageren. Passionele inzichten die ons allemaal aan een standpunt helpen. Of duik eens samen in de uitdagingen voor de nieuwe burgemeester van Maastricht. In plaats van het verzuurde wachten op haar eerste uitglijder. Er zijn heel wat stadsgenoten die daar iets over willen zeggen. En velen zullen met rode oortjes lezen. En ook dan zal het veel inspanning vergen om jongeren daarbij te betrekken, maar je kansen zijn fundamenteel vergroot. Zowel vanuit maatschappelijk oogpunt als commercieel verdienmodel ligt er een enorme kans voor zo’n dagblad. En waarschijnlijk gaat dat er ook komen, wel of niet uit de koker van de leverancier van mijn dozen vol oud papier. Daar verheug ik me op.