Je Eigen Revolutie


Jean Guevara

Bepalen wij via de stembus hoe de wereld zich ontwikkelt? Of zijn er slimmere wegen om je zin te krijgen?  Als je het op een bierviltje uitrekent, ben je de revolutionair van je eigen wereld. Dus die pet van Che Guevara past ons allemaal.

Stel, de Maastrichtse wethouder ontsteekt de brandende fakkel van het standbeeld van Minckeleers, dan kost dat de gemeenschap minimaal 30.000 euro aan gas. Voor dat geld kan een provinciebestuurder ook 100 meter geasfalteerd fietspad aanleggen. Of de minister van OC&W besteedt dat bedrag aan één aflevering van het programma Buitenhof. Dat zijn drie verschillende bestedingen waar je vóór of tégen kunt zijn. We hebben er allemaal meteen een oordeel bij. En zijn meteen voor of tegen elk besluit.
Het wonderlijke is dat we zélf elk jaar minimaal 30.000 euro uitgeven. Aan brood, kleding, huur of hypotheek. De auto, meubels of bloemen. En de meeste van die bestedingen doen we gedachteloos. En als we er dan wél over nadenken, dan gaat het ons alleen maar om de prijs.
Maar geld uitgeven aan alledaagse dingen kent ook een vóór en tégen. Want met jouw besteding houd je iets in stand. Sterker nog: je helpt het groeien. Koop je T-shirts van C&A, dan help je de kinderarbeid in Zuid-India groeien. Sommigen halen daarbij hun schouders op en zijn blij met de absurd lage prijs voor hun T-shirt. Anderen voelen zich lekkerder in een T-shirt dat op een eerlijke manier is geproduceerd. Deze afweging geldt bij alle aankopen. Vraag je eens af, bij ieder product, bij elke dienst… “wat help ik hierdoor groeien?”.
De moeilijkheid is dat je niet altijd zeker weet wat “goede” of “foute” producten zijn. Maar je intuïtie weet het juist heel goed. Spullen die in containerschepen naar ons toekomen, brengen de wereld uit balans. En maar weinig vlees- en visproducten zijn integer gemaakt en milieubelastend zijn ze voorlopig nog allemaal. Aandelen en geldleningen voegen op zichzelf niets toe, maar veroorzaken wel stress. En alles wat veel olie verbruikt of als afval achter blijft, is slecht voor onze kinderen. Wereldmerken betalen geen belasting, dus die mijden we natuurlijk ook. Als je je besteding aanpast van ‘het goedkoopst’ naar het ‘meest maatschappelijk’ ben je meteen een revolutionair.
Met de jaarbesteding van € 30.000,- heb je ongemerkt best veel invloed op je eigen wereld. Want het mes snijdt aan twee kanten: als je je geld besteedt aan eerlijke producten, dan zet je ongewenste producten gelijk op achterstand. En als je je levensstijl geleidelijk verbetert, loopt die gezonde besteding in een jaar of tien op tot drie ton. Stel je voor, drie ton in het voordeel van een betere wereld. En stel je ook eens voor dat nog eens een miljoen Limburgers die keuze zouden maken. Dan hebben we het dus over 300 miljard in tien jaar. Dat is veel meer dan de hele Rijksbegroting van 2014. Zonder dat daar een stembus aan te pas komt. Niet dat jouw invloed groter is dan die van Premier Rutte, maar je zit er veel dichter bij dan je denkt.

3 gedachten over “Je Eigen Revolutie

  1. In een wereld waarin we een bestanddeel uit Chinees mensenhaar in ons brood stoppen om het lekker soepel te krijgen (omdat de consument dat graag zo wil, aldus de megabakkers) valt er zelfs voor de Limburger niet zo heel veel meer te kiezen. Het is vaak slikken of stikken vanuit de marketing én de politiek.

    Maar als je kunt kiezen… doe dat dan inderdaad en bewust!

    By the way: mooie afbeelding van jouw edele rebelse trekken Jean-Paul. Daar moet je een poster van maken! 🙂

  2. Mooi geschreven en in de kern ben ik het absoluut met je eens, maar toch een kleine maar…

    Ik ben absoluut tegen kinderarbeid, ik heb diverse reizen naar ontwikkelingslanden gemaakt en met eigen ogen gezien hoe de omstandigheden zijn. Wat ik echter ook van locals heb gehoord is dat wanneer deze arbeid “eerlijk” wordt en dus eigenlijk verdwijnt daar tegerlijkertijd ALLE arbeid mee
    verdwijnt, wat de leefomstandigheden nog schrijnender maakt.

    Wanneer men dus stopt met deze slechte zaken te ondersteunen, mogen we zeker niet vergeten wat daarvan de directe gevolgen zijn en moeten we daar met zn allen ons ook actief voor inzetten.

    -c-

    • Dank voor je reactie. De illusie dat ik deze problematiek in een blogje van 500 woorden onder controle krijg, heb ik gelukkig niet ; ) maar ik waardeer je opmerking uiteraard. En gelukkig weten we allebei dat er op een dag ergens in Zuid India een fabriekje wordt opgericht waar de arbeidsvoorwaarden wél in orde zijn. Waar de werkgever geen woekerwinst wil realiseren maar een duurzame balans. Het zouden coöperatieve bedrijfjes kunnen zijn die weten dat steeds meer westerlingen op zoek zijn naar eerlijke en verantwoorde producten. Als wij de foute producten negeren en gaan kopen bij het iets duurdere MVO-label, groeit die markt vanzelf. En werken daar straks ouders die normaal voor hun kinderen kunnen zorgen, inc. scholing en voeding. Zonder kinderarbeid : )

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s