Competities in Soorten

Tragelaphus Kudu Kalahari

De meest begrijpelijke kiem van de economische ellende waarin de samenleving is terechtgekomen, hoorde ik van professor en oud-bankier Bernard Lietaer. Deze Belg verwoordt het functioneren van een ordinaire bank-lening als volgt: “Wie een hypotheek afsluit van 1 ton krijgt dat door de bank gecreĆ«erde bedrag te leen. De bank wil dat bedrag terug binnen 20 jaar en eist daar een tweede ton bij, als rente. Die eerste ton werd gecreĆ«erd, maar de tweede ton niet. Men verwacht dus van jou als hypotheeknemer dat je die rente zult vergaren, in concurrentie met anderen uiteraard. Zo moeten er dus mensen failliet gaan zodat anderen hun rente kunnen betalen.” Dat kan een kind begrijpen. In sommige culturen is het heffen van rente dan ook verboden. Omdat dat systeem de eerlijke verdeling van geld ondergraaft. Het maakt de banken steeds rijker en drijft uiteindelijk alle geldleners naar de afgrond.
Diezelfde dag kijk ik naar een reportage over een jagersstam in de Afrikaanse Kalahari die nog steeds een oeroude jachttechniek toepast: the persistence hunt. En hoe deze acht uur durende wedloop met een Kudu afloopt, kan David Attenborough je haarfijn uitleggen in deze bloedstollende BBC reportage.
Twee extreem uiteenlopende verhalen. Ze gebeuren op hetzelfde moment in onze wereld, in de categorie ‘uitdagingen’. Toch is de duurloop van de mens die Kudu jaagt zoveel oorspronkelijker en fascinerender dan de oeroude truc van een bankman die soortgenoten dwingt tot een duurloop die nooit te winnen valt. Hoe het dan wel moet met onze economie is gelukkig niet aan mij. Maar in elk geval geniet ik veel meer van de volhouder die uiteindelijk het hele dorp van voedsel voorziet en met respect zijn slachtoffer de laatste eer bewijst.