Verzin iets Beters

Als de veeteelt sector in een complot met de minister zou hebben besloten de hele mensheid een rampzalige tegenslag te bezorgen, dan hadden ze het niet beter kunnen aanpakken.

Ik ga zelden naar rampenfilms. Want de werkelijkheid is veel rampzaliger. Kijk maar eens mee naar Zembla. Daar zie ik Professor Kluytmans in zijn medicijnenkluis met een klein plastic flesje Baytril in zijn hand. “In Nederland doen artsen er alles aan om het gebruik van antibiotica te minimaliseren. Wij zijn Europees koploper want wij willen voorkomen dat er een resistente bacterie ontstaat”. En dan het volgende shot: een Nederlandse dierenarts staat in zijn magazijn naast een jerrycan vol Baytril. De man geeft zonder emoties toe dat dit product elke dag door het drinkwater van miljoenen kippen wordt gemengd omdat dit de vleesproductie bevordert. De commentator onderstreept dat we in het gebruik van antibiotica in de veehouderij nog steeds koploper in Europa zijn.
Ondanks dertig jaar lang wereldwijde waarschuwingen en de aanbeveling onmiddellijk te stoppen met antibiotica in veevoer, heeft ons verantwoordelijke ministerie die toepassing niet beperkt. En nu is het zover. Er is een resistente bacterie verspreid onder een miljoen Nederlanders. Deze bacterie heet ESBL en deze dragen we vooralsnog met ons mee zonder ziek te worden. Totdat we een infectie krijgen, bijvoorbeeld van blaas of darm. Dan staan de ziekenhuizen machteloos en is bloedvergiftiging een van de rampenscenario’s. Nu al sterven in Nederland honderden mensen per jaar via deze route.
Wij kunnen natuurlijk prachtige discussies opzetten over de maximumsnelheid op autobanen, het rechtvaardigen van moordpartijtjes in Pakistan en de schuldenlast van Griekenland. Maar intussen laat Den Haag een van de grootst denkbare gaten vallen in het vangnet van de volksgezondheid. Hoe dat komt? Kijk eens met wat boerenverstand om je heen vanuit de trein, van Maastricht naar Den Haag. Ons volledige landschap bestaat uit veevoer: gras en mais zover de horizon reikt. Op die oppervlakte gieten we de mest van miljoenen dieren die elke dag ons eigen laatste redmiddel tegen infecties consumeren. En we laten deze veestapel die oogst weer opeten, inclusief hun eigen slachtafval. Een betere methode om een antibiotica-resistente bacterie te ontwikkelen bestaat er niet. Dat vlees eten wij. Minister Gerda Verburg kwam zelf uit de agro en heeft haar vlees-producerende achterban beschermd tegen scherper beleid. Ze geeft dan ook geen commentaar in deze uitzending.
Intussen floppen de gehaktaanbiedingen voor weggeefprijzen onze brievenbussen binnen, geeft de sector van veehouders trotse brochures uit over hun nóg hogere productie en roosteren mijn buren weer koteletten in de zomerlucht. Als je de schoolgaande jeugd vraagt wat antibiotica eigenlijk is, wordt het stil. En de enige oplossing van dit alles is, dat we ons collectief enorm beperken in het eten van vlees. En uitgerekend dat is een van de moeilijkste sprongen die de mensheid zal moeten maken. Omdat het tegen-intuïtief is. En voor velen daarom domweg niet bespreekbaar.
Ik schrijf niet graag over de teloorgang van onze samenleving. Maar dit is zo’n onnodige ramp, dat ik het niet laten kan. Jammer voor dierenartsen en kippenfokkers, maar verzin na dertig jaar besmet geld verdienen nu eens iets anders, iets beters.