No Plan B


Free your mind, schreef ik anderhalf jaar geleden. En analyseerde in dat stukje de betekenis van collectieve creativiteit. Die behoefte is groter dan ooit aan het worden.

Smeets & Wevers moeten het culturele klusje gaan klaren voor deze regio. Zij als oorlogsveteranen hebben een soort A-team gemobiliseerd (‘there is no plan B’) en het is Lei Meisen – de Mr. T van dit gezelschap – die nu komt met een open vraag in een Linkedin-groep. Hij roept de bewoners van de Euregio op om creatief mee te denken over onze kandidatuur voor culturele hoofdstad. Samenvattend schrijft Lei: “Wij roepen U op… U die dit leest: Hoe benutten we de mogelijkheden van onze steden, ons landschap, onze kennisindustrie, onze creatieve industrie? Hoe ontwikkelen we die verbindingen? ” zie ook de website van Via2018. De prille reacties na enkele dagen zijn contraproductief. En echt inhoudelijk iets zinnigs bijdragen is ook bijzonder lastig. Prof. Harry Welters deed een verdienstelijke poging nog voor hem de vraag gesteld was. Geheel op eigen initiatief. Maar niemand heeft de oplossing zomaar kant en klaar in het hoofd. Niemand kan het alleen.
Wil je deze open vraag – die excelleert in onbegrensdheid – van Lei constructief beantwoorden, heb je een groep deelnemers nodig die onconventioneel denkt en vooral in staat is tot het onbaatzuchtig delen en verrijken van elkaars ideeën. Dat laatste is het moeilijkst. Er vinden nu al tal van discussies plaats, maar in vrijwel alle gevallen zie je de deelnemers elkaar neersabelen met ego-gestuurde betweterigheid. De meest gevestigde marktspelers krijgen de langste spreektijd. Er wordt niet gedeeld, maar een vuurwerk aan losse statements afgeschoten. Wat overblijft zijn verdoofde oren en een hemel vol rook. Als we met dezelfde energie een proces van collectieve creativiteit op gang krijgen, dan zou dat deze streek verbijzonderen.
Hoe dat gaat? Bij wijze van primitief voorbeeld stellen we de fictieve vraag wat we als collega’s onze scheidende deputé cadeau zullen geven. De eerste medewerker zegt, misschien zo’n fotoboekje dat je kunt laten printen via internet? Prima, neemt een volgende het over. Zo’n boekje is wel lekker concreet. Zouden we daarin ook de tickets van concerten of dansvoorstellingen kunnen opnemen? Ja hoor, vooral als we zo ’n jaar lang, elke maand een voorstelling bieden. Een vierde is nu zo enthousiast dat ze over haar woorden struikelt. En dan gaat er elke voorstelling een van ons mee, gewoon uit vriendschappelijk collegialiteit die nooit voorbijgaat. Geef deze mensen nog een half uur en je hebt een uniek cadeau. Natuurlijk een erg eenvoudig voorbeeld, maar wel het fundament van collectieve creativiteit: Je zult elkaars beste ideeën moeten omarmen en uitbouwen met nieuwe impulsen. Ook af en toe de balans opmaken, de haalbaarheid toetsen. Maar de echte synthese doe je samen.
Door een poos deel te nemen aan de BBox sessies heb ik gezien hoe moeilijk dat is. Maastricht kent nog steeds geen open arena waarin mensen bereid zijn – en de discipline hebben – tot het delen van hun creativiteit. Want je zult de allerbeste creativiteit die in je opkomt zomaar moeten weggeven. En volledig dienstbaar zijn aan het geheel. Wie kan dat? Het A-Team?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s