Kroniek van Ellende


Wat zou de reden zijn waardoor zoetjesaan elk weldenkend mens het abonnement op de krant opzegt? Volgens mij is het simpeler dan je denkt.

Stel, je komt de deur uit en daar staat ze weer: je buurvrouw die met de bezem de stoep aanveegt. De ‘Goeiemorgens’ klinken over en weer en ze stapt op je toe met ‘Zeg heb je ’t gehoord?’ Je kijkt wat verwonderd – hebt niet zo veel tijd -maar ze steekt al van wal.
‘In Roosteren heeft een pedo aan de peuters gezeten. Iedereen in paniek daar. Het is een medewerker van zo’n speelzaal.’
‘Oh?’ en je trekt je wenkbrauwen op.
‘Ja en er zijn ook weer overal kelders ondergelopen, want de sneeuw smelt. En misschien gaan er dan wat rivieren buiten de oevers. Terwijl ze bij WML in een crisis zitten. En je hebt geen idee hoeveel asfalt er nu weer kapotgevroren is. Dat moeten ze dus allemaal gaan herstellen. Trouwens, hoorde je dat niet van die twee politieofficieren die ze op non-actief hebben gesteld? Want die hadden niet eens een certificaat… ’t is toch allemaal wat, vind je niet?’ Stel, ze gaat zo elke dag tekeer. Hoe weerzinwekkender de pedo, hoe langer ze doordraaft. Hoe groter de fraude, hoe vaker ze er op terugkomt. Van zo’n mens word je toch knettergek, niet?
Ik heb gelukkig alleen maar aardige buurvrouwen, die gewoon netjes gedag zeggen en hooguit vragen hoe het met me gaat. Maar op mijn deurmat ligt wel elke ochtend zo’n klaagzang. Met daarin het slechtste wat deze wereld de afgelopen 24 uur heeft voortgebracht. Tientallen verhalen vol ellende, waar ik niets aan kan veranderen. En eigenlijk ook geen mening over wil vormen. Omdat mijn mening en ondeskundigheid in die context geen donder uitmaakt. Ik ga geen asfalt herstellen of pedo’s berechten. Ik wil geen fraudezaken oplossen. Dat is het vak van andere mensen, die daar wel plezier aan hebben. Ik leef in een wereld waarin hard gewerkt wordt om ons bestaan beter, gezonder en fijner te maken. Maar dat lees ik nooit op de voorpagina van mijn krant: “Zonnepanelen op dak tóch rendabel” of “10 winterse kooktips” of “effect van creativiteit neemt toe”. Ik hoor de directie van Dagblad De Limburger al roepen: ‘dan verkopen we geen enkele krant meer’. Zou dat betekenen dat het team redacteuren, ANP-nieuwsleveranciers en alle anderen voortdurend actief zijn rond negatieve thema’s? Al die inspanning om de meest spraakmakende ellende elke dag op onze deurmat te krijgen? Wat zou er gebeuren als we een krant zouden maken die een inspanning doet om uit elke boodschap het beste, meest bemoedigende, positieve element zou destilleren? In dit bijzondere filmpje zie je een ontroerende variant daarop.
Bij meer positief nieuws krijg je meer gelukkige lezers, meer hoop en zelfvertrouwen en voor de journalisten een aangenamere job. En je weet het niet: misschien ook wel een hogere oplage, meer adverteerders en inspirerende ingezonden brieven. Wie immers de massa volgt op twitter, ziet dat daar de headlines die mensen zélf bedenken vooral bestaan uit positief nieuws en verwijzingen.
Ik besloot al een poos geleden negatieve energie te vermijden. Dus niet strijden tegen beroerde politiek, niet protesteren tegen Awacs, bezuinigingen of andere negatieve maalstroom. Je kunt immers veel beter een positieve beweging in gang brengen, die in een goede richting stuwt. Het bijproduct daarvan is niet frustratie maar voldoening. En daarmee trek je medestanders aan die ook al zo’n voldaan gevoel krijgen.

8 gedachten over “Kroniek van Ellende

  1. Ik had het zelf geschreven kunnen hebben, Jean-Paul. We zijn het roerend eens. De enige opleving voor mij qua krant is “die Zeit” in het weekend, die stemt me niet zo treurig, daar kan ik me echt op verheugen, zondagmiddag’s bij de warme croissants.

  2. Klopt helemaal Jean-Paul.
    En het echt slechte nieuws is dat die directie geen ene malle moer te vertellen heeft over de inhoud van hun krant. Daar betalen ze een redactie voor, die zich met de waan van de verleden tijd gebarricadeerd heeft achter een heilloos statuut.
    Ruik ik azijn?

  3. What you are advocating Jean-Paul, is the need for more constructive journalism..;-)

    It is a concept that Ulrik Haagerup, the director of news at the Danish Broadcast Corporation, presented at the Future of Journalism conference in Amsterdam earlier this year and is now applying in his newsroom, with very rewarding results: http://vimeo.com/15356032

    Here’s also a short interview about the same topic that Ulrik gave to Wilfried Ruetten, my director at the European Journalism Centre: http://vimeo.com/13034875

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s