Alles een beetje slimmer


De economie herstelt niet, ze verschuift. En wat mij ook niet ontgaat, is dat velen er een angstig gezicht bij trekken. Maar juist in deze beweeglijke periode is het de moeite om eens goed na te denken welke rol je zelf vervult.
.

C1000 kon lange tijd niets beters verzinnen dan een klomp gehakt voor de laagste prijs afgedrukt op bulkpapier in elke brievenbus proppen. Is daar een einde aan gekomen? In hun commercials gaat de vleescampagne gewoon door. Zulke marketingtrucs bevatten geen antwoord op de tijden die nu aanbreken. We zullen aanmerkelijk slimmere producten en distributie strategieën moeten ontwikkelen, want met alleen maar ‘goedkoper’ komen we er nooit uit.
In het communicatie vak is al behoorlijk aan de boom geschud. Het gevolg is dat de bureaus die de eerste recessie hebben overleefd nog steeds goed nadenken hoe ze hun propositie kunnen verbeteren. En langzaamaan blijkt dat er maar één strategie echt werkt: Het heeft alleen maar zin om je eigen overtuiging te volgen. Datgene te doen wat je graag en goed doet en slechts dát aan te bieden waarin je echt gelooft. Die insteek brengt bovendien een heel aangename sfeer binnen bedrijven die dat durven. Medewerkers zien niet meer op tegen de werkdag en scheppen voldoening uit de kleinste details. En zijn ook meer bereid om zich in het vak te verdiepen. Een voorbeeld?
Deze week zag ik – online – zeevaarder Jorne Langehaan. Ik ontmoette hem ooit op Sail in Amsterdam waar hij samen met zijn rebelse collega’s rum schonk op hun prachtige zeilboot de Tres Hombres. En op het podium van de Stadsschouwburg in Amsterdam vertelt hij over het verbruik van een 5000 ton vrachtschip. Zo’n gevaarte jaagt er 70 vaten olie doorheen op een gewone werkdag. Dan scherpt Jorne de becijfering nog wat aan: ‘de mondiale scheepvaart stoot twee keer zo veel CO2 uit, als de hele luchtvaartindustrie’. En dan is het niet vreemd dat Jorne een hybride zeil/motorschip propageert. Een groot project waarin de beleggers uit de zaal kunnen deelnemen. Omdat zo’n schip concurrerend is met alle bestaande schepen. Los van mijn bescheiden investeringsdrang zie ik vooral dat deze zeeman gaat voor iets wat hij heel erg leuk vindt. Cacaobonen ophalen in Madagascar en zeilend door een paar stormgebieden oploeven naar de Zaanstreek, waar er chocolade van wordt gemaakt. Balkenende gaat op deze manier nog gelijk krijgen ook, met zijn VOC-mentaliteit.
Martijn Aslander is iemand die voortdurend zijn werk optimaliseert. Dus hij zoekt ook naar betere manieren van organiseren. Zo had hij een slim vergoedingsidee: laat de afnemer achteraf bepalen wat jouw dienst waard was. Doet zo’n klant zijn toeleveranciers structureel tekort, komt dat vroeg of laat op het web. En is hij niet langer een interessante partij. Zulke inzichten kun je over bestaande situaties leggen zodat je meteen kunt aanvoelen hoe dat zal uitpakken. Martijn adviseert zijn publiek dan ook het boek “The Starfish and the Spider”. De eerste 27 pagina’s staan alvast online. Door alle turbulentie in de samenleving komt er steeds meer plaats voor zulke vernieuwende slagen. En het is mijn hoop dat we die ideeën met elkaar delen, aanscherpen en verspreiden. Dat zet ook dit land – inclusief haar achterstandsregio’s – weer in een kansrijke positie. Door mezelf te beperken tot de dingen die ik echt goed kan en nog leuk vind ook, heb ik mijn productiviteit en effectiviteit verhoogd, het leven leuker gemaakt en – wie weet – mijn houdbaarheidsdatum vooruit geschoven. Een stap die ik iedereen gun.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s