Over de Piek


Het valt niet mee om overzicht te bewaren in een samenleving die ons doet duizelen in grote getallen. Die zo complex is, dat er helemaal niemand meer het geheel kan bevatten. Maar een beetje hoofdrekenen kunnen we natuurlijk allemaal.

Een jaar geleden nog maar stoof ik op een ferry door de haven van Hongkong, op weg naar een van de eilanden of het bizarre Macau. Hongkong is een icoon van de wereldeconomie op volle toeren en kent een niet geëvenaarde drukte. En met die drukte is de verkwisting van energie natuurlijk rechtevenredig. Ik heb eens uitgerekend hoe je het olieverbruik zou kunnen visualiseren. Door alle olievaten die we per dag in de wereld verbruiken tot een rivier te maken. Of beter gezegd, te vergelijken met een bestaande rivier. Alle getallen die je daarvoor nodig hebt, vind je terug in Wikipedia en zijn daar wetenschappelijk bevestigd. Ik kwam uit op het debiet van de rivier The Severn die trouwens als langste rivier van het Verenigd Koninkrijk geboekt staat (354 km). Hoe je je dat moet voorstellen? Ga gerust aan de oever van die rivier staan en stel je voor dat al het voorbij stromende water… olie is. En dat die massa een eindje verderop bijvoorbeeld in brand staat, zodat er niets meer van overblijft. Dan heb je een beeld van het wereldwijde olieconsumptie op dit moment.
Eerlijk gezegd viel het me nog mee, omdat het net zo goed een soort Danube (Donau, 2850 km. lang) van olie had kunnen zijn. De Severn kun je zien als een kleiner zusje van onze Maas (925 km). Maar we hebben het dan wel over een continue stroom die dag en nacht, zomer en winter door gaat. In de onopgemerkte kalmte van 1.000 barrels per seconde. 85 miljoen vaten per dag. Vandaag lees ik in de krant dat er in Moermansk een overeenkomst is getekend over het vaststellen van de grenslijnen boven de olievelden tussen Noorwegen en Rusland. Daar zouden onder de zeebodem zo’n 10 miljard vaten olie te exploiteren zijn. Als je dat uitrekent op een bierviltje kunnen we met die olie – als we die al boven de oceaanspiegel krijgen – ongeveer honderdvijftien dagen lang de wereldeconomie draaiende houden. Dat zijn vier maanden.
Wie heeft er ooit van de Hubbert Peak gehoord? Noem het gerust het keerpunt in het bestaansrecht van ons huidige olieverbruik. Het is niet ondenkbaar dat uitgerekend op dit moment die magische grens is bereikt.
Al drie jaar voor mijn geboorte – 1956 – voorspelde Geofysicus Marion Hubbert uit Texas dat de Amerikaanse olieproductie na 1975 zou dalen. Omdat de olievelden steeds moeilijker te ontginnen zijn en er tevens steeds minder nieuwe olie wordt gevonden. Zulke boodschappen zijn natuurlijk niet populair, maar de man kreeg wel gelijk. En het beangstigende is dat zijn theorie niet blijft steken achter de Amerikaanse grens. Wie met zijn methode de wereldvoorraad becijfert, komt tot de constatering dat in de krant van vandaag ook had kunnen staan, dat de wereldwijde oliewinning nu – op dit moment – over zijn piek heen is geschoten. En dat we ons moeten realiseren dat vandaag op elke vier gebruikte vaten olie… er maar één nieuw vat wordt ontdekt. Voor wie wil zien hoe dat uitpakt is de post-apocalyptische film ‘the Road’ een aanbeveling. Al hebben de Amerikaanse scenaristen daar nog een soort natuurramp aan toegevoegd, de strekking zal snel duidelijk zijn. Enfin, ik zal vast in de loop van de week ook nog wel een vrolijker blog schrijven.

2 gedachten over “Over de Piek

  1. … en plaats daar dan het dossier over het olielek in de Golf van Mexico bij:

    http://nos.nl/dossier/162308-olieramp-golf-van-mexico/

    voor nog meer grijs gestemde overpeinzingen. Olie is geld is macht. Misschien lukt het (nog) niet om massaal te switchen naar een minder olie-afhankelijk bestaan, het gebeurt wel al en je hoeft er niet eens minder luxe om te (be)leven. Dat is toch bemoedigend, als mentaliteitsomwenteling, niet zozeer als een antwoord op dat immense vraagstuk. Ik wil geen reclame maken, maar heb gisteren toevallig een stukje moeten schrijven over een B & B in Hoeselt die volledig op ‘alternatieve’ energie draait met zonnepanelen, een warmtepomp, en een rietveld als zuiveringsinstallatie voor afvalwater. Geen CO2 uitstoot, geen gas, geen olie.

    En verder is het er bijzonder luxe qua inrichting en zo. De gasten merken geen verschil. Maar er IS wel verschil.

  2. Pingback: Kwantificeren - T36 MEDIA

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s