Silo’s vol Vrijheid


Op de eerste zonnige lentedag heb ik een rondleiding door de duistere hallen en catacomben van het Maastrichtse artistieke vrijplaats van 17 bewoners, die zich daar hebben losgemaakt van de conventies van deze tijd.

Ik verwachtte een aroma van boterzuur, schimmel en stof. Vanwege een gebrek aan schoonmaak en organisatie. Maar niets van dit alles in het Landbouwbelang. De bewoners hebben het goed voor mekaar en combineren oorspronkelijkheid met beleid.
Ik heb vaak met camera’s op industriële sites gewerkt om productieprocessen te visualiseren. Dan herken je onmiddellijk het functionele bouwplan rond de machines en opslagruimten. Het gebouw LBB was ooit de Maastrichtse graanschuur en bevat nog steeds een batterij – lege – silo’s en hun verlaadpunten. De huidige bewoners hebben de ziel van de site gehandhaafd op enkele struikelblokken na. Deze rondleiding ben ik dankbare getuige van een kleurrijke vrijstaat waarin een positieve balans heerst tussen vrijheid en orde. Jawel, woon- en werkplaatsen zijn er inderdaad volop. Maar de groep heeft dat aangevuld met een poppodium, expositiehal, veganistisch restaurant, café, torenkamer, dakterras, opslagkelders, en nog zo’n tiental functionele bestemmingen. De allergrootste ruimte is als een ‘747 hangar’ en daar huist slechts de toiletpot. ‘Vanwege de galmende akoestiek konden we niets anders bedenken.’ Die alledaagse beleving krijgt hier dus nieuwe dimensies. Het begrip ‘bed’ varieert overigens van een platform van 3 x 3 meter tot hangmat. En met het woord ‘atelier’ kun je hier echt alle kanten uit. Bijzonder is de geluidstudio, die door een willekeurige structuur van timmerhout in een stille grot is veranderd. De enige tegenvaller was de sauna: precies als alle andere sauna’s.
Het restaurant ‘Kometen’ is alle maandagen geopend en biedt een Veganistische keuken. Voor enkele euro’s eet je er smakelijker dan je ooit had kunnen denken. Geld speelt nauwelijks een rol in de gemeenschap. Men koopt collectief voorraden biologische voeding in en verder zijn er amper kosten. De houtkachels zijn zelfgemaakt uit industriële buizen en er wordt gestookt met afgedankte pallets.
De leefwijze van het LBB collectief is wellicht niet voor iedereen geschikt. Je zult iets met muziek moeten hebben en aanvaarden dat je privacy ook wel beperkingen kent. De groep neemt alle belangrijke besluiten collectief, zonder leider. De leeftijd van de leden varieert tussen de 21 en 78 jaar. Alles wordt gedeeld en ‘geven’ vormt het beginsel. Het behelpen met een generator, afvalhout, afgedankte spullen maakt wel inventief. En waarschijnlijk is het juist dit ongebonden denken, dat de kunstenaars van het LBB “vrijheid” noemen. Hun mindset is losgeraakt van de dingen die ons in het gareel houden. En dat stemt tot bezinning.

3 gedachten over “Silo’s vol Vrijheid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s