Helaasheid


En dan zie ik alsnog die film, die de treurnis van België zo expliciet voelbaar maakt. Op de onzichtbare scheidslijn van realiteit en fictie, kijken we gefascineerd mee in de hilarische, intrieste levens van een handjevol losers. Maar deze film doet nog iets meer.

Haar première in het filmhuis had ik gemist, maar ze is nu op DVD. “De Helaasheid der Dingen” is een universeel thema en geloofwaardig gesitueerd in de streek van Aalst, België. Daar liggen dorpjes als Hekelgem, Smetlede en Bavegem. Ik ben echt op zoek gegaan in Google Maps naar Reetveerdegem, maar het plaatsje bestaat niet. De jonge Gunther (13) groeit op tussen zijn ooms en vader, die na mislukte levens weer bij hun moeder – zijn oma – zijn ingetrokken. Maar Gunther zoekt stilaan een weg om te ontsnappen aan dit lot van alcohol, gokken en geweld.
Wat de film extra bijzonder maakt is het sociaal maatschappelijke decor. Nog aannemelijker dan “Trainspotting” en nog grappiger dan “Bienvenue chez les Chi’tis”. We zien het België dat we al zo expliciet hebben leren kennen uit de TV-serie Jambers. Het België dat zoveel dichter bij Amerika staat dan ons overgecultiveerde Nederland. Je voelt in elke scene de ongeorganiseerde chaos die ook voelbaar is in veel Amerikaanse films. Het verwijst naar een vrijheid waarmee niets zinnigs is gedaan, diezelfde willekeurig geplaatste caravans uit “No country for old men”, dezelfde infantiele volwassenen die zichzelf drogeren met drank en TV. De straffeloosheid uit talloze geweldsfilms, het straatbeeld met geïmproviseerde telefoondraden en de eenzaamheid van cafégangers en verwaarloosde kinderen. Het kan allemaal bestaan in Vlaanderen. Het vormt een fascinerend decor achter de ontsnappingsstrijd van de jonge hoofdpersoon Gunther, uit een verhaal van Dimitri Verhulst.
Deze film van Felix van Groeningen werd begin dit jaar door België ingezonden voor de beste Buitenlandse Film voor de 82e Academy Awards. Maar ze heeft die titel helaas niet mogen halen. Misschien is het verhaal voor de Amerikanen niet exotisch genoeg geweest. En heeft men daarom de Oscar gegeven aan de Spaans-Argentijnse film “El Secreto de Sus Ojos”. Neem eens een avond vrij voor ‘de Helaasheid’ en dank me voor de tip, die ik meteen doorgeef aan degene die mij die DVD in handen stopte.

3 gedachten over “Helaasheid

  1. Dankje voor de tip Jean-Paul, ook voor de link naar de website van de film, waar er heel veel leuke beelden, muziekfragmenten en video clips staan.. Ik vroeg me af of de film ook een beetje aan The Full Monty doet denken?

  2. Die film heb niet gezien, maar ik bekeek zojuist de trailer en verwacht dat de Helaasheid toch anders van sfeer is. Vanaf het eerste tot het laatste moment is duidelijk dat de broers allemaal op een compleet verkeerd spoor zitten en er voor hen geen enkele kans op verbetering bestaat. En dat element maakt de sfeer compleet fataal. Opmerkelijk is de uitwerking van details, zo sprekend en humoristisch. Al is de humor inktzwart, ze is ook van een grote aandoenlijkheid. En dat kan ik in de Full Monty trailer niet meteen herkennen (maar het kan er toch zijn natuurlijk).

  3. Ik heb beide films gezien en ze zijn wel verschillend.
    Ze zijn beide wel erg goed.
    Ik kan ze in ieder geval iedereen aanbevelen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s