Spiegelneuronen


De omwentelingen in de communicatiewereld gaan nu zo snel dat de situatie vergelijkbaar is met een zware bergetappe in de Tour. Kopgroep en peloton zijn verder uit elkaar dan ooit, met daartussen een eindeloos lint van renners. Iedereen kijkt een beetje vragend om zich heen en niemand overziet de situatie nog.

Terwijl de een vasthoudt aan de boekhandel, bestelt de ander bij bol.com. Echte pioniers hadden al een e-reader en straks een i-pad. Sommigen plukken nog altijd de krant uit de bus, op hetzelfde moment dat de buurman nu.nl of Twitter erop naslaat. En dan hebben we het nog niet over alle verschillen rond mailen, vervoer, muziek, printen, bellen, koffie zetten, verlichting en alle andere 1000 dingen die we dagelijks nodig denken te hebben.
Door een toevalligheid kwam ik terecht op het podium van de Bonbonnière en trof nooit eerder zo’n warmhartige zaal. Nu doe ik niet zo veel voordrachten, maar hier herkende ik meteen een samenhorig publiek uit alle hoeken van het land. De Inspecteurs van de GGZ. Ze namen afscheid van een markante, gepensioneerde collega en hadden bij die gelegenheid enkele sprekers geprogrammeerd. Geen idee wie er uitviel maar ik besteeg als invaller met plezier het podium, waarop ik ooit eerder als 8-jarige meezong in het plaatselijk toneel. Maar met jeugdsentiment heb ik de 150 toehoorders niet lastiggevallen, integendeel. Men had juist een boeiende analyse van het zenuwstelsel beluisterd, waarbij de aandacht vooral ging naar de spiegelneuronen. Mijn betoog sloot erop aan met het zenuwstelsel van onze samenleving. Het bonte netwerk aan communicatiedragers en hun draadloze en glasvezelachtige voorzieningen. Al moest het publiek even schakelen, de metafoor was helder. Waar vroeger enkelingen vanuit Hilversum konden zenden, is nu iedereen zijn eigen zendstation. Met eigen website, blogs, web-films en fotoreportages. Acht jaar geleden hadden we alleen Maarten van Rossem als Amerika-deskundige, nu hebben we er ca. 5 miljoen. Bovendien, de wereld is transparanter dan ooit. En dat lijkt me van belang voor inspecteurs. Kijk maar eens mee naar al die openhartige Hyves pagina’s waar slachtoffers en gedupeerden zich verenigen. De sites waar analisten of klokkenluiders hun visie prijsgeven. Waar bloggers verklappen hoe de veiligheid rammelt en de systemen falen. Er zijn zoekmachines die vooral tweets volgen. De publieke opinie wordt automatisch op de voet gevolgd. Je kunt exact zien wie met wie verbonden is, welke denkbeelden elkaar opzoeken en welke kennis er wordt gedeeld.
Om de ontwikkelingen te illustreren liepen met mijn verhaal op het scherm voorbeelden mee die regelrecht uit de zorgsector waren ontleend. Instituten die afdalen tussen het publiek, maar ook publieksgroepen die de handen ineenslaan om zich weerbaar te maken tegen de georganiseerde belangen in de zorg. Voorlichters die dat alles in de gaten houden, kunnen de organisatie maar ook hun cliënten grote diensten bewijzen. Om een beeld te geven van de snelheid waarmee communicatie kan gaan, deelde ik mijn laatste tweets op het scherm, inclusief reacties van het laatste uur. Het was om die reden dat iemand mij aanschoot bij vertrek. “Waar kan ik al die Twittertjes nu vinden op het internet?” Op een dag gaan we allemaal samen over de finish-lijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s