Borderheadline


Wat een informatiestroom op zo’n maandagochtend. Hoe zou ik dat destijds als 17 jarige jongen ervaren hebben? De krant, de twittertjes, de mailbox, de teksten van Linkedin, facebook en al die andere geadresseerde boodschappen?

In je hoofd komen ongebreideld talloze signalen binnen. Niet alleen het gezoem van de Nespressomachine, maar ook de geur van koffie, de jeuk aan mijn oog en de smaak van een appel. En daar moeten al die headlines, die allemaal vooraan willen staan blijkbaar nog bij. Het is onze rechter hersenhelft die – volkomen in het ‘hier en nu’ – gretig al die signalen binnenhaalt. In eenvoudige bewoordingen legt de Amerikaanse Jill Bolte Taylor bij TED.com uit hoe vervullend dat gevoel in de rechter hersenhelft moet zijn. Want daar is alles tijdloos en volkomen verweven met de wereld om ons heen. Onbaatzuchtig en kritiekloos nemen we rechts alles aan wat er aan signalen ons hoofd weet te bereiken. En als ik haar beschrijving moet geloven, herken ik daarin de dromerige meisjes in mijn klas vroeger, die urenlang konden voelen aan een versleten plekje van hun boekentas, of staarden naar de trillerige reflectie van zonlicht in het linoleum, alsof ze in een tijdloze wereld zaten. Hun linker hersenhelft zal waarschijnlijk op halve kracht hebben gewerkt, want daarin gaat het normaal heel anders toe. In deze helft regeert de logica en is het bewustzijn van het eigen belang dominant. Dus zit daar een soort informatiemanager die uit al die prikkels en beelden precies die details verzamelt, die ons persoonlijk verder kunnen brengen. Zo wordt ons dossier ‘algemene ontwikkeling’ of ‘carrière’ voortdurend aangevuld met feiten en handigheidjes, beweert Jill overtuigend.
Zou het werkelijk zo gaan dat ik uit die krant met haar enorme gehalte aan absurde berichtgeving, de stroom aan irrelevante twittertjes, mijn mailbox die uitpuilt van andermans problemen, de aanhoudende headlines van Linkedin en facebook en al die andere overlopende emmers die schreeuwen om aandacht, steeds maar weer die enkele relevante snippertjes weet op te rapen, omdat ze me toch iets brengen? Verwondering, kennis, inzicht of verstrooiing? Dan moet ik, vergeleken met de 17 jarige jongen die ik ooit was, behoorlijk bedreven zijn geraakt in het selecteren. Toen was er niets te selecteren, ik las zelden een krant en verder was er niets. Maar vandaag doe ik niet onder voor mijn dochters van 17. Ik ben als een hongerig kind op een oneindige vuilnisbelt, op zoek naar eetbare stukjes afval. Met om mij heen duizend twitterende meeuwen en andere kinderen die me proberen af te leiden, me allerlei rotzooi toewerpen die er niet toe doet: politie bij massavaccinatie, zelfmoord arrestant, dwaling Roda, chirurg verminkt geslacht, Chinese mijnramp, wat ga ik daar allemaal mee doen? Misschien weet die hersenmanager er toch steeds creatiever raad mee en vult hij daarmee dossiers als: ‘wereldwaanzin’ en ‘cultuurspagaat’ en ‘borderheadline’ of de map ‘blogthechaos’. Voorlopig kan ik vooruit want TED is nu ook wegens mondiaal succes in Amsterdam neergestreken. En Prinses van Oranje Wisse Smit deed er al haar woordje. En noemde Obama the president of the United ‘Change’ of America. Dat was nog eens pareltje om op te slaan in de linker hersenhelft.
(link naar mijn twitter)

3 gedachten over “Borderheadline

  1. Mijn beide hersenhelften hebben genoten van je hersenspinsels. Wat te doen als we allemaal electroden in onze bloedbaan hebben zitten en we dagelijks een “back Up’ moeten maken van onze hersens? Zou dan ook iemand mijn hersens kunnen formateren???

    • Beste Leo, ik heb geen idee of jouw hersenen toe zijn aan een defragmenteerbeurt. Je kent ongetwijfeld deze oude Windowsfunctie, die ervoor zorgde dat allerlei losse stukjes bestand weer netjes naast elkaar op de schijf terecht kwamen. Het gaf mij altijd – in mijn hersenen – een heel opgeruimd gevoel als de computer weer gedefragmenteerd was. Maar het ding zelf werd er geen seconde sneller door. Ik wil maar zeggen, verwacht niet te veel en blijf vooral genieten. Ik herinner me trouwens een bedrijf, dat produceerde elektronische kabelbomen voor in auto’s. De hang naar innovatie zal er ongetwijfeld toe hebben geleid, dat ze zulke zenuwstrengen daar nu ook voor mensen maken. Misschien moeten we samen eens naar hun showroom en kijken en ervaren waarbij we ons het lekkerst voelen. Ik zou dan graag – als dat kan – wat extra gigabites fotografisch geheugen willen hebben en mijn processor weer eens laten opschonen. Ik kom erop terug.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s