Havenmeester


hong-kong1In de grootste hogedrukpan van de wereld word je gaargestoomd voor de nieuwste economie. Perfect georganiseerd, op volle snelheid, mondiaal en wendbaar als een scheepje in Hongkong Harbour. In het economisch centrum van Azie kijk je je ogen uit. 

Mijn hotel ligt aan de kop van Hongkong Island, aan de westzijde bij de monding van de haven. En het is vanaf dit punt dat je een perfect zicht hebt op de honderden simultane vaarbewegingen die door dit stukje water rechte, schuimende lijnen trekken,  als straaljagers door de lucht. Vanuit mijn appartement op de 35e verdieping ontgaat me niets en doen de kleine scheepjes denken aan uitvliegende bijen. Wat moet er dan wel niet in de korf aan de hand zijn? Wie zich in Hongkong City waagt kan vooraf maar beter even mediteren. De georganiseerde chaos is ons compleet vreemd. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de Aziaten die hier wonen ons Westerlingen zien als een soort trage lomperikken, die maar weinig begrijpen van geconditioneerd gedrag en orde. Evengoed is men heel hulpvaardig en sta je nooit lang alleen, met een plattegrond in je hand. Via de dubbeldekker tram hotsenknotsen we het centrum binnen, waar alle mondiale bank-spelers en verzekeraars  zijn vertegenwoordigd in enorme gebouwen. Aan beide zijden van de oever wemelt het van de verantwoorde Feng Shui complexen die ijveren om de grootste hoogte. Willekeurig daar tussen staan wolkenkrabbers en wolkenkrabbertjes als naalden naast elkaar. Sommigen maar een enkel appartement groot maar evengoed 30 etages hoog.  Om acht uur in de avond vangt het grootste lichtorgel aan, dat je in de wereld vinden kunt. De grootste gebouwen hebben immers allemaal hun neon-lijsten en schijnwerpers, beamers die in de wolken schijnen en grote vidiwalls met bewegend beeld. Dan schalt over de kade promotionele muziek en flitsen alle lampen synchroon op de maat mee. Het is een staaltje van ‘kunnen’ waarin Hongkong sterk is. De organisatiegraad in deze stad is spreekwoordelijk, al zou je het niet zeggen als je de massa ziet kronkelen over de kades, door winkelstraten, in trams, bussen, metro’s en over roltrappen. Maar wie oplet ziet, dat ze elkaar nooit aanraken. Dachten wij zuinig te moeten zijn met energie in ons koude landje? In de zomer is in deze hele  stad geen lokaal meer te vinden waar de airco boven de 18 graden staat. Terwijl de hitte buiten verzengend is, loop je door grote warenhuizen en winkels met wereldmerken terwijl het kippenvel op je armen staat. Hongkong lacht met de Nederlandse truttigheid. En ik kan me voorstellen dat wie hier een jaartje verblijft, enigszins moeite zal hebben zich in Nederland weer thuis te voelen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s