Dodelijk


aaaaaaaaaaaa

Stel dat er in Nederland elke week een Boeing 737 uit de lucht zou vallen. Het wonderlijke is, dat er elke week precies dat aantal mensen sterft aan plotse hartdood. Niemand heeft het er over.

 

Behalve Ton Gorgels, cardioloog te Maastricht. Hij is samen met collega Petra Schuffelen een uitgebreide campagne gestart om alle Limburgers zo ver te krijgen dat ze weten hoe te handelen als er plots iemand in elkaar zakt. Op dat moment telt elke minuut. Vandaag was ik cursist bij Petra en Ton en heb samen met acht andere mensen geleerd wat je kunt doen op zo’n cruciaal moment. Als je namelijk weet wat je moet doen en je bent er meteen bij, kun je meer dan 60% van de gevallen het leven vrij eenvoudig redden. In sommige andere Europese landen is reanimeren dan ook verplichte kost op middelbare scholen. En als je ziet hoe eenvoudig de techniek op zichzelf is, begrijp je niet waarom dat in ons land nog niet zo is.

Een stilstaand hart overleef je maar enkele minuten. Echter met adequate hartmassage kun je makkelijk een half uur in leven gehouden worden. Dat is altijd lang genoeg om een ambulance op bestemming te krijgen. Of zo’n defibrillator, een AED. En om ons even op scherp te stellen laat Ton een filmpje zien uit 2004 van de voetballer Miklos Feher. Die zakt op het veld in elkaar onder ogen van miljoenen. Ondanks de tientallen EHBO’rs krijgt hij niet de juiste reanimatie en sterft ter plekke, 24 jaar oud. Daarnaast heeft Ton nog wel meer beschrijvingen van reanimaties, maar nu met goede afloop. Het stimuleert ons te oefenen met de dummypoppen en AED’s.

In mij groeit deze ochtend in de Medische Faculteit het besef dat we heel Limburg een uitgebreid programma moeten bieden, waarin deze simpele vaardigheid onder de aandacht wordt gebracht. Stel je voor zeg, bijna 300 Nederlanders per week sneuvelen op basis van zo’n eenvoudige storing van het hart. Je vraagt je af waarom er geen hond geïnteresseerd is om dit aantal terug te dringen met meer dan de helft? Het antwoord op deze vraag is zo eenvoudig als bitter. Voor de verzekeraars en bestuurders van onze gezondheid is de plotse hartdood de ideale afloop van een mensenleven. Geen langdurig ziekbed, geen kostbare medicatie, geen moeilijke operaties. Nee, alleen maar een premiebetalende gezonde mens, die op een dag wordt verrast door een van slag geraakt hart… en nooit meer aanspraak maakt op uitkering. Eén rit van de begrafenisondernemer volstaat. En enkele nabestaanden uitgezonderd is er niemand die reclameert. Dat is wat we graag hebben, zal de verzekeraar denken. Dus gebeurt er niets. Ik vind dat niet kunnen.

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s