My Worst Nightmare


image-1

In het onderbewuste sluimeren angstaanjagende situaties. En alleen bij hevige nachtmerries worden die gevisualiseerd en slaat de angst toe. Een zo’n klamme droom blijkt ook in werkelijkheid te bestaan. Kijk mee en huiver.

 

Velen met mij hebben terugkerende akelige dromen. Het idee opgesloten te raken in een veel te enge ondergrondse doorgang heeft me vaak bij de keel gehad. En ik werd ook regelmatig wakker bij het oversteken van een duistere rivier over een lange spoorbrug, met een naderende trein in de verte. Een andere nachtmerrie is het klauteren over een richel of bergpad aan de afgrond van een diepe kloof. En ervaren dat je na vele vernauwingen en hindernissen bij een afgebrokkeld gedeelte komt. Waarbij terugkeren even hopeloos is als doorgaan. Die laatste nachtmerrie blijkt ook in werkelijkheid te bestaan. Ik trof haar aan op een amateurfilm, toegestuurd door een vriend die vroeg of ik eens mee de bergen in wilde. Ik herinner me een vakantiewandeling door de Wolfsklamm nabij het Oostenrijkse dorp Stans. Daar klommen we over balken en bruggetjes, steile trapjes en spekgladde treden langs een bergbeek, die met een nevelgordijn de afdaling kletsnat en mistig maakte. Die herinnering begint met de sombere blik van een Duitser, die zojuist het hele pad bergopwaarts had afgelegd. Hij vond dat we die route niet verantwoord konden volbrengen omdat we een hond bij ons hadden. We gingen toch. Nog nooit heeft die hond (van meer dan 15 kilo) zo stil in de nek van mijn vader gelegen, heel goed beseffend dat protesterende bewegingen hen in de kloof zouden storten. Op bijgaand filmpje zien we El Caminito del Rey, een bergpad  aan een volstrekt verticale wand, in het  binnenland nabij Malaga, Spanje. Men heeft er vier jaar aan gebouwd om het daarna in 1905 te openen. Het is minder dan een metertje breed en bevindt zich op honderd meter boven de Rio Guadalhorce. Nu, honderd jaar later, is het pad afgesloten voor publiek. Want het is immers volstrekt onderkomen en een leuning ontbreekt vrijwel geheel. Maar via de plaatselijke  spoorbrug kun je er nog op. Er zijn de afgelopen 9 jaar vier doden gevallen en dat zullen er snel meer worden, want de filmpjes over dit pad van de waanzin worden grif bekeken op You-Tube. Voor wie het eens wil proberen kan terecht bij ene Larry die en passant zijn mobiele nummer bij een van die films heeft geplaatst. En als ik hem zo zie lachen, kun je je hond gerust meenemen.   

  

http://www.youtube.com/watch?v=W6-tOB7_NZ4

http://www.youtube.com/watch?v=ZmDhRvvs5Xw

 

 

Een gedachte over “My Worst Nightmare

  1. Ik ben 80 jaar moeten worden om te weten dat ik deelheb aan een nachtmerrie van mijn oudste zoon. Bij het avontuur in de Klamm was ik in een fuik gelopen: eerst was er een steil paadje, nou ja. Toen een kort laddertje, nou ja. Enz. En toen we voluit in de afgrond keken was terugklauteren met hond en al geen optie meer. Ik heb toen veel geleerd over de hond, een zenuwenlijder van een jachthond, die toen het er op aan kwam perfect begreep wat nodig was.hij piepte in de cadans van mijn gang of hij zeggen wou: goedzo, doorgaan.
    Zelf heb ik er geen nachtmerries van overgehouden, het is erg jammer dat zo’n intelligent dier je niet kan vertellen, wat hij ervan heeft mee gekregen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s