Eén lange navelstreng


telefoon3

Er was een tijd dat we één telefoon hadden. Een vaste. Nu had mijn pa daar een verlengkabel bij gekocht  maar die raakte snel in onbruik. Vanaf het aansluitpunt in de kamer was zelfs met die draad geen stille hoek te bereiken.

Dus telefoneerde je in korte gesprekken terwijl je huisgenoten respectvol fluisterden en al meeluisterend op hun tenen liepen. Inmiddels zijn we vijfentwintig jaar verder. En staat er in mijn huis nog steeds een vaste telefoonlijn – draadloos natuurlijk – die alleen nog overgaat omdat er steeds weer een ander energiebedrijf probeert mij een nieuw abonnement te verkopen. En die energie in mijn huis stroomt er inderdaad op los: twee pc’s draaien zo’n uur of zes uur per dag, vaak langer. Er loopt op die computers altijd wel ergens een programma waarbij huisgenoten online zijn met een oneindige wereld van vrienden, familie en klasgenoten. Hyves, MSN, Facebook… we hebben ’t allemaal natuurlijk. En aan het geklater op de toetsen kun je horen als iemand in gesprek is. Dan ratelt alles op dubbele snelheid en wordt er niet meer gecorrigeerd. Zo heb ik zelf ook een levendige correspondentie met Pierre Buijs en Martijn Kagenaar, waarbij we alledrie onze mailbox gebruiken als slome chatmachine. Dat begint dan met een: “Heb jij nog gedacht aan de deelnemerslijst voor de 20e?” en dan 1 minuut later: “Jawel, ben er net mee bezig” en weer een minuut: “Okee, succes” en tenslotte: “dank.” De verleiding om daar weer “graag gedaan” achteraan te tikken blijft bestaan. Maar – wees gerust – meestal spelen we elkaar wat meer zingeving toe. In vergelijking met 25 jaar geleden leven we nu alsof er een hele serie telefoonhaken op tafel ligt. Hoorns die allemaal in afwachting zijn van een antwoord in een sloom gesprek. Het kan nog erger, als er een ballonnetje in het scherm plopt met: ‘hallo, hoestie?’ of andere retorische prefab teksten, aangekleed met grappende icoontjes en stuiterende emoticons. De fase dat ik daar moraliserende gedachten bij kreeg, is al lang voorbij. Het hele fenomeen is een alledaags gegeven en dat zullen we aanvaarden met alle voors en tegens. Dus schrijft een van mijn aangelogde vrienden het zinnetje: ‘De sirene gaat. Oh ja, het is de eerste maandag van de maand.’ Het signaal is tegelijk in alle huiskamers, in alle kantoren hoorbaar. Die terugkerende sirene is tenslotte het signaal dat we allemaal met elkaar verbonden zijn, aan ‘n lange navelstreng die als één uitgerolde telefoonkabel van kamer naar kamer gaat, naar pc’s, naar Nokia’s, naar live radio en tv programma’s, microfoonsprieten en hun webcams, i-phones en naar laptops. En zelfs op het meest veraf gelegen toiletje in het schemerdonker kan er dan een bliebje afgaan in de broekzak die op de enkels is beland. Een sms: “Weer ’n maand voorbij, wat gaat dat snel allemaal” Wat een bizar kortgesloten wereld, waarin we leven.

3 gedachten over “Eén lange navelstreng

  1. Vroeger kon je ook gewoon niet bereikbaar zijn en mensen accepteerden dat. Tegenwoordig verwacht iedereen dat je altijd en overal bereikbaar bent. Men is ‘geirriteerd’ als dat niet zo is. Wat mij betreft mag die navelstreng af en toe wel eens dichtgeknepen worden.

  2. Misschien is het toch vooral de persoonlijke moraal rond de eigen dienstbaarheid, die onszelf het gevoel geeft dat we bereikbaar zouden moeten zijn. Ik zie de jeugd op msn heel vaak ‘niet reageren’ terwijl men zichtbaar online staat. Of gewoon weglopen uit een chatgesprek.. het wordt allemaal heel gewoon, lijkt wel. Vraag me niet waarom. Maar het zou wel eens zo kunnen gaan dat die eigenwijze zelfbeschikkende houding over je persoonlijke bereikbaarheid een nieuwe norm gaat worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s