Een smal reepje decoratie.


Decoratieve patronen verscholen onder het plafond

In de stilte van het Museum wandelt Ridsert Hoekstra voor me uit, de oude ontvangstruimte van Pierre Cuijpers binnen. Op maandagmorgen is er geen publiek en krijg ik de kans om onder deskundige begeleiding achter de schermen te kijken van het monument.

Ridsert licht toe dat het oorspronkelijke pand uit twee volledig gescheiden delen bestond. Het gebouw bestond uit het woonhuis en het kantoor van Bouwmeester Pierre Cuijpers. De nieuwe bestemming bracht met zich mee dat de scheidsmuur is afgebroken en er één grote hal is ontstaan. Alleen de twee gescheiden voordeuren getuigen nog van de oorspronkelijke opzet. Dat gaat spoedig weer allemaal veranderen. In de komende twee jaar komt het Museum terug in de staat zoals het oorspronkelijk bedoeld was. Zo’n reconstructie kost natuurlijk wat, maar historici kunnen erg verrukt zijn bij het herstel naar de oorspronkelijke staat. In de ontvangstkamer wijst de museumdirecteur me op een rechthoekig gat in het hoge plafond. ‘Kijk, ik zal de lamp even aan maken.’ En plots schijnt uit het opengezaagde gat een helder licht. ‘Zie je die motieven daar op dat verscholen plafond?’ Ik zie inderdaad een smal reepje decoratie in mooie volle kleuren, maar vooral veel afgekapt stucwerk. ‘Ze hebben dat hele plafond compleet weggebroken… het is er niet meer. Maar we hebben besloten dat weer helemaal te reconstrueren. We zijn hier wel een jaar of twee zoet.. en al die tijd moeten we vervangend onderdak weten te vinden in Roermond.’ Ridsert kan er nog mee glimlachen, maar weet tegelijk heel goed wat dat allemaal betekent. Op een afbeelding aan de muur zijn de oude plafonddecoraties weergegeven en zie ik dat de vakmensen voor een enorme klus staan. Wat een moed, om zoiets te willen. Wat een vasthoudendheid om het helemaal goed te doen. In mijn betrokkenheid bij Museum Spaans Gouvernement in Maastricht heb ik kunnen zien welke inspanningen nodig zijn om zulke principiële dingen gedaan te krijgen. Want het is allemaal vreselijk kostbaar en maar weinigen begrijpen het cultuurhistorisch belang van zulke stappen. En blijkbaar is dat hier in Roermond gelukt. Met een verwonderde glimlach rijd ik terug over een reepje gloednieuwe A73.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s